ECB: Faiz kararında enerji şokunun yayılma riski belirleyici

Avrupa Merkez Bankası’nın (ECB) önceliği, enflasyonu orta vadede %2 hedefine döndürmek. Banka, 10 Eylül’de üç temel faizini 25 baz puan artırarak mevduat faizini %2,50’ye yükseltti. 29 Ekim tarihinde olacak faiz kararı öncesi ve sonrasındaki dönemler için ECB için temel soru, enerji kaynaklı fiyat artışlarının ücretlere ve diğer mal ve hizmet fiyatlarına ne ölçüde yansıyacağı olacak.

ECB hangi göstergeleri önemsiyor?

ECB’nin eylül değerlendirmesinde ücretlerin enerji şokuna henüz belirgin tepki vermediği, uzun vadeli enflasyon beklentilerinin çoğunlukla %2 civarında olduğu belirtiliyor. Bu nedenle enerji fiyatlarının süresi ve ücret-fiyat belirleme süreçlerine geçişi özellikle önemli.

Son veriler ne söylüyor?

Euro Bölgesi’nde yıllık enflasyon eylülde %3,2’den %3,8’e yükseldi. Enerji enflasyonu %18,9 olurken, hizmet enflasyonu %3,0’tan %3,2’ye, enerji ve gıda hariç çekirdek enflasyon %2,4’ten %2,5’e çıktı. Enerjinin toplam enflasyona katkısı 1,71 puan, hizmetlerin katkısı 1,52 puan oldu.

Değerlendirmemiz: Enerji ana baskı unsuru olmayı sürdürüyor. Çekirdek ve hizmet fiyatlarındaki artış ise yayılma riskinin yakından izlenmesini gerektiriyor.

Kaynak: eurostat

Önümüzdeki süreçte ne bekleniyor?

Reuters’ın 5–8 Ekim anketinde 73 ekonomistin 70’i, 29 Ekim toplantısında mevduat faizinin %2,50’de tutulmasını; 64’ü ise aralıkta 25 baz puan artırılmasını bekliyor.

ECB’nin eylül tahminlerinde yıllık ortalama enflasyon 2026 için %3,0, 2027 için %2,5 ve 2028 için %2,1 seviyesinde. Çekirdek enflasyonun 2027’de %2,6 olması bekleniyor. Bu görünüm, fiyat baskılarının hızla ortadan kalkmasının beklenmediğini gösteriyor.

ECB’nin enflasyon tahminleri — Eylül 2026

Kaynak: ECB

Senaryo değerlendirmemiz şöyle:

Ana senaryoda, ECB’nin ekim ayında faizleri sabit tutmasını bekliyoruz. Enerji fiyatları yüksek seyrini korur ve fiyat artışları diğer kalemlere de yayılırsa aralık ayında yeni bir faiz artırımı gündeme gelebilir.

Alternatif senaryoda ise enerji fiyatlarının gerilemesi ve pahalılaşan kredilerin harcamaları yavaşlatması, ECB’ye daha uzun süre bekleme alanı sağlayabilir. Buna karşılık, enerji maliyetlerindeki artışın ücretlere ve hizmet fiyatlarına daha fazla yansıması, ek faiz artırımlarına ihtiyaç doğurabilir.

Tahvil faizlerinin yükselmesi de bu kararda etkili olacak. Lagarde’ın işaret ettiği gibi, borçlanmanın pahalılaşması tüketimi ve yatırımları yavaşlatarak enflasyonun düşmesine yardımcı olabilir. Bu da ECB’nin yeni bir faiz artırımına duyduğu ihtiyacı azaltabilir.